अस्वस्थ वर्तमान अन युवाशक्ति

रस्त्यावर फारशी वर्दळ नसतांना देखील अखंड हॉर्न वाजवणारी मुलं कशी जन्माला घातली असतील?

एवढी करंटी पिढी कशी जन्माला आली असेल?

सतत गोंगाट करणारी आणि हिडीस हैदोस घालणारी मुलं वाढवणारे आईबाप महान असतील नाही!

खुर्चीवरच्या माणसात माणूस उरलाच नाही!

त्याचे सगळे नकार किंवा उर्मट हुंकार फक्त नोटा दाखवूनच अडवले जाऊ शकतात!

कार्बाईड शिवाय पिकवलेल्या केळी मिळतच नाही! अन्न व औषधी प्रशासन झोपलंय!

आधीसारखंच चालू आहे!

फक्त लोक बदलले! खुर्च्या त्याच! वृत्ती त्याच! ढिम्म प्रशासन! खेळ सामान्यांच्या जिवाशी!

या कर्कश्श वातावरणात बहूदा आपल्या दु:खाचा विसर पडत असावा...किंवा सभोवताली आपली कुणीच दखल घेत नाही ... किंवा आपल्या हताश अवस्थेचा बदला म्हणून ... कोणतं तरी मनसशास्त्रीय ऊत्तर असेलच....

म्हणून असे वागतात का आजकालचे युवक?

आपणही वर्गणी..(की खंडणी?) देऊन मोकळे होतो, बाकी कुणी काहीही करो...आपण गांधीबाबाचे तीन माकडं बनून राहीलोत...एक गेंड्याची कातडी डोळ्यावर ओढून...प्रशासनातही हीच बावरलेली पिढी... नियम समजत नाही..कायद्याची जाण नाही...धार्मीक भावना तर एवढ्या ऊथळ झाल्यात की त्या कधीही दुखावतात या धर्मनिर्पेक्ष राज्यात...बाकी कितीही कायदे मोडले तरी चालतील...

सगळा बट्ट्याबोळ केलाय ... स्वातंत्र्य मिळालं नसतं तर किमान परकीय सत्तांशी लढायच तरी धेय असतं... आता कुणाशी लढावं? सरकारशी..राजकारण्यांशी? की आपापसात? आता गणपती समोर कोणते गाणे वाजवावे ह्यात सरकार काय दोष? अर्धे अधीक प्रश्न तर सामान्य माणूस आपल्या सद्सदविवेक बुद्धीने छान वागूनच सोडवू शकतो...

कसली करंटी पिढी जन्माला घातली ... ईतकी सुंदर गाणी , भजनं, भक्तीगीते, कवीता हाताशी असून सुद्धा 'बाबूराव बोलतोय किंवा कोंबडी पळाली' या प्रकारची हिडीस गाणी किंवा या चालीवरचा कर्कश्श गोंगाट ऐकावा लागतोय सकाळी सकाळी ...

ही आमची युवाशक्ती...अन हे आमचे ऊत्सव...

गणपती बाप्पा च्या पाठीशी बसून पत्ते खेळणारी आणि बाप्पाच्या पाठीशी पचापचा थुंकणारी युवाशक्ती....बाप्पाचे तर कान विटले असतील ही असली गाणी ऐकून...कानठळ्या बसून तर रिद्धी सिद्धी ही बाप्पाला विचारत असतील, " बाप्पा हे तुमचे भक्त तुम्हाला काय बहिरे समजतात का?"