होता हसरा तरिही
चेहरा सांगत होता
सारेच खोटे आहे
हा फक्त मुखवटा होता.....
बोलणे लाघवी होते
विद्वान ऐकीव होता
फसवा हा अंदाज त्याचा
शब्दांतून ठिबकत होता....
राखीव हास्य होते
शब्दांचा सोहळा होता
असा लुबाडण्याचा
तो कुटील डाव होता....
सावज समजून ज्यांनी
केली प्रशंसा माझी
स्वार्थात डबडबलेला
मुद्दा पाळीव होता....
मुखवटा गळून पडला
डाव साधला होता
असा शहाणा धोरणी
वरकरणी मित्र होता!
रघुनाथदादा पाटील
25 फेब्रूवारी 2015
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा