तिफणीच्या मागे मी चालतो
काळ्या मातीला साद घालतो
ज्याने तिची कुस पोखरते
त्या फाळाला माती ओळखते
कुशीतून जीव अंकुरतो
काळ्या मातीला साद घालतो!
पेरणीला होतं चाडं
मागे संसाराचं गाडं
गाडं हाकतो हाकतो
काळ्या मातीला साद घालतो
काळ्या मातीला साद घालतो
तिफणीच्या मागे मी चालतो
नभ काळेभोर झाले
माती सैरभैर झाली
पावसाच्या थेंबाने
तिची काया मोहरली
तिची काया मोहरली
तिचा जीव सुखावतो
तिफणीच्या मागे मी चालतो
काळ्या मातीला साद घालतो
रघुनाथदादा पाटील
औरंगाबाद
२६ ऑगस्ट २०१६
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा